Dag 11: Charleston, dolfijnen en een voorgerecht met 2000 calorieën

Het is maar goed dat we niet van de oude stempel zijn, want dan hadden we ons bordje leeg moeten eten. Vol verwondering kijken we naar de enorme, gepaneerde ui. Als je dit helemaal opeet, moet je 500 minuten lopen om de calorieën weer te verbranden. Dit voorgerecht, dames en heren, heeft namelijk 2000 calorieën!

Charleston French Quarter

Ik ben blij dat het tijd is om op te staan want ik heb heel slecht geslapen vannacht. Er was veel lawaai buiten van mensen die aan het praten waren. We pakken de koffers in en lopen dan naar het kleine ontbijtzaaltje in de lobby van het motel. Hier kan je zelf wafels maken en dat is altijd leuk. Ook zijn er bagels, cornflakes, yoghurt en fruit.

Ontbijt in AmerikaVoordat we onze roadtrip kunnen vervolgen, gaan we de huurauto omwisselen. Dit kan bij het vliegveld van Greenville, 10 minuutjes verderop. We krijgen eenzelfde type auto mee, in een andere kleur. Deze auto komt uit Texas.

We rijden door naar Charleston in Amerika, in South Carolina. Charleston ligt aan zee, heeft een belangrijke rol gespeeld ten tijde van de slavenhandel en is een stadje vol met prachtige gebouwen.

Onze kamer in het Creekside Lands Inn motel is nog niet klaar als we arriveren. Dan maar even een rondje lopen op het terrein van het motel. Er is een steiger in het water waar een familie aan het vissen is. Het jongetje heeft een enorme emmer vol met grote krabben gevangen. De vader vertelt heel enthousiast over het vissen en ze weten nog niet precies wat ze met de krabben gaan doen.  Ze hebben trouwens geen alligators gezien, die hier wel kunnen voorkomen.

Creekside Lands Inn Charleston Motel

We lopen weer terug naar de auto en breken de doggybag van gisteren aan. We hebben nog veel eten  over van PF Chiang. Ondertussen houden we nauwlettend onze kamerdeur in de gaten. Het zal nu toch wel eens klaar zijn? Even later kunnen we naar binnen. We gooien snel onze spullen neer en gaan op weg naar het centrum van Charleston.

Charleston muurschildering

We parkeren voor 10 dollar bij een parkeerterrein tussen de mooie gebouwen in Charleston en lopen langs een kerkje richting het water. Onderweg komen we prachtige huisjes tegen die best wel Europees aandoen, maar toch ook dat Amerikaanse hebben. Palmbomen en treurwilgen wisselen elkaar af. Er rijden toeristische paard en wagens.

Wandelen in Charleston

Langs de straten in het French Quarter, lopen we richting een grote pier met schommelbanken. Over de reling gebogen zien we in de verte een dolfijn zwemmen. Andere mensen zien het ook en wijzen enthousiast. In het lange gras in het water zit een grote witte vogel op een houten paaltje. Zouden hier ook krokodillen zijn? We zien ze niet. Wel zien we eekhoorntjes in de bomen bezig met verzamelen van nootjes.

Charleston Amerika shaduwen

We slenteren nog wat door de straatjes, langs een markt en een grote snoepwinkel Savannah’s Candy Kitchen waar de specialiteit van het huis ‘Pecan Praline’ mogen proeven. Het is super lekker! Een combinatie van pecannoten, met melkchocola en een soort van caramel. We nemen een paar stukken mee.

snoepwinkel Savannah’s Candy Kitchen in Charleston

Tip: wij hadden er helaas geen tijd voor, maar Charleston heeft nog veel meer moois te bieden. Zo schreef Daisy in haar blog over Charleston, over Cypress Gardens ( bekend uit de film The Notebook) maar ook over Boone Hall Plantation, een plantage waar de slavernij een grote rol speelde.

Klimop in Charleston

’s Avonds gaan we naar Outback Steakhouse! Dit is een Amerikaanse restaurantketen met een Australische stijl. Ik kijk vooral uit naar de Bloomin’Onion; de signature dish: een voorgerecht bestaande uit een gepaneerde ui met ongeveer 2000(!) calorieën. Niet helemaal opeten dus!

Bloomin Onion in Outback Steakhouse

Zodra het geserveerd wordt is het even slikken. Het is ontzettend groot. Dit moet een enorme ui geweest zijn! Hoelang zou je moeten sporten om al deze calorieën er weer af te krijgen? Voorzichtig neem ik een hapje. Het is wel echt heel lekker. Er zitten een soort Indische kruiden, of in ieder geval lijkt het op een gerecht dat ik een keer bij de Indiër heb gegeten..De dipsaus maakt dit uiengerecht helemaal af. Op zich blijf je ervan eten, net als chips. Het is beter om nu te stoppen. We schuiven het aan de kant.

Even later staat er een doggybag op de tafel met de tekst Bloomin Onion en een uitroepteken. Is dit nou wel zo’n goed idee om het mee te nemen en er morgen weer verder van te eten?

Veel tijd om hierover na te denken is er niet. Het hoofdgerecht wordt opgediend! Een lekkere steak met geroosterde asperges, broccoli, garlic mashed potatoes en fries. Op tafel staan wel 4 frisdrankglazen als slachtoffers van de gratis refills…

>> Lees verder: Rondreis door Amerika dag 12

One thought on “Dag 11: Charleston, dolfijnen en een voorgerecht met 2000 calorieën

  1. Krankzinnig groot toch zo’n enorme ui! Ik vond de porties in de US echt idioot kan ik me nog herinneren..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>